ایران در دوره اصلاحات سیاست های خوبی را برای ادامه روابط خوبی که ایجاد شده بود با کشورهای آسیای میانه تداوم داد و همین موضوع زنگ خطری جدی برای بدخواهان "ایران قوی" بود برای همین از این دوره به بعد می بینیم که روابط ما با این کشورها روز به روز محدودتر شد و به جای قوی تر کردن رابطه با کشورهای آسیای میانه درکشورهای چون بولیوی و ساحل عاج و غنا گویی به دنبال نخودسیاه رفت.
ارتباطاتی که بیشتر از سودش برای ما هزینه داشت.
مسلما قوت بخشیدن به ارتباط با کشورهای همسایه و همزبان، امپراطوری پر افتخار ایرانیان را در گستره این کشورها بازآفرینی می کرد و ایرانیان میزبان گردشگران زیادی از کشورهای آسیای میانه و به تبع آن از دیگر کشورها هم می شدیم.
اما دریغ و افسوس که دستهای زیادی هست که نمی خواهد پرچم فخر و شکوه ایرانیان در جهان به اهتزاز درآید.
(در حال حاضر حداقل 16 کشور به صورت رسمی نوروز را جشن می گیرد و در کشورهای زیادی زبان پارسی، ارادتمندان و علاقمندان زیادی دارد)
