چند بار پاکستانی ها را سوار بر اتوبوس های رنگارنگ هندی در حوالی خیابان شهید حسینی کارگر نزدیک خیابان نواب دیدم که انگار حتی یک ماست خشک را هم با خودشان از پاکستان آورده اند. شب هم بعد از خوردن شام کنار همین پیاده رو می خوابیدند.
از سر و رویشان هم انگار مشخص بود از وقتی از پاکستان آمده اند حمام نرفته اند.
ما حدس میزدیم آنها خیلی فقیر و بیچاره اند و توان هزینه را در ایران ندارند.
چند روز است با دیدن تصاویر اربعین در مرزهای ایران و عراق، یاد آن عظمت و فروخورده خودمان افتادم که چرا ما مدتهاست که شبیه آن پاکستانی ها شده ایم.
با احترام به همه دلدادگان عاشورایی باید گفت که این روزها چهره خوبی از آیین عزاداری به مناسبت اربعین دیده نمی شود که بسیاری از این تصاویر ناراحت کننده نتیجه بی تدبیری و اهمال کاری مسوولان اجرایی است.