طلوع سلام

شب که شد آینه با من مست،
ضجه می کرد و هراسان بود:
"آه ، ای آینه، آه
گریه ام می گیرد
مانده در تنگ خود آزرده من زندانی،
از خوشی می میرد.
آه ، ای آینه، آه
عالمی رفت و به دلخواه رسید.
ما همان مانده به آغاز رهی نافرجام،
دوست کش ،دشمنکام.
ما به جا مانده و سرگرم چه بازیهایی:
توپ، زنجیر، پله
به زمین و به هوا گرگم و چوپان گله
بازی...
همه بیهوده و بسیار حقیر.
آه ، ای آینه، آه"..

 RSS 

POWERED BY
BLOGFA.COM